Vrouw met Hamer
Een schaatsvereniging draait op vele vrijwilligers
Een schaatsvereniging draait op vele vrijwilligers, die binnen een vereniging in meer of mindere mate op de voor- of juist achtergrond actief zijn. We hebben veel vrijwilligers en daar ben ik erg trots op en blij mee, maar toch moet ik als voorzitter constateren dat het steeds moeilijker wordt om alle “functies” om de vereniging draaiende te houden bezet te krijgen. En tja…. daar begint voor mij de overpeinzing. Waardoor komt dit? Heeft dit iets te maken met de maatschappij, de verenigingen of juist onze vereniging? Hoe het ook zij, langs deze weg wil ik jullie deelgenoot maken van mijn “struggle”….. We missen op dit moment namelijk twee bestuursleden:
Lees meer: Een schaatsvereniging draait op vele vrijwilligers
Op 2 maart 1982 is de schaats- en hardrijdersvereniging "De 5 Dorpen" opgericht
Op 2 maart 1982 is de schaats- en hardrijdersvereniging "De 5 Dorpen" opgericht door de destijds plaatselijke besturen van de natuurijsbanen van Ankeveen, 's-Graveland, Kortenhoef, Nederhorst den Berg en Vreeland. Op deze manier wilden zij hun leden laten trainen/oefenen op een kunstijsbaan. Het komend seizoen is dus een lustrumjaar voor ons! Een mijlpaal die we gezamenlijk bereiken en ik moet bekennen dat ik trots ben dat ik dat als voorzitter mag meemaken.
Lees meer: Op 2 maart 1982 is de schaats- en hardrijdersvereniging "De 5 Dorpen" opgericht
Ik krijg wel eens te horen
Ik krijg wel eens te horen dat het lettertype van sommige stukken in de Vijfslag soms iets te klein is. Tijdens de ALV hoor ik bijvoorbeeld dat de notulen in de Vijfslag net iets te klein zijn om met het blote oog te kunnen lezen. Maar ook over mijn “vrouw met de hamer” krijg ik soms te horen dat het lettertype soms wel erg klein is. Het eerste kunnen we enigszins wegnemen door ook de notulen op de website te plaatsen, maar mijn “vrouw met de hamer” is alleen op te lossen als ik minder uitgebreid schrijf. Want het mooiste is als dit stukje op één pagina past, dus hoe langer mijn verhaal: hoe kleiner het lettertype. Mijn doel voor deze keer is dan ook: een korte, maar krachtige “vrouw met de hamer”!Dit wordt wel meteen een uitdaging voor me.
Stilstand is achteruitgang
Wie kent de uitspraak niet: stilstand is achteruitgang. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er nog steeds niet achter ben of deze uitspraak ook daadwerkelijk waar is, maar persoonlijk blijf ik ontwikkeling altijd wel leuk en uitdagend vinden en voel ik me dan vaak het beste. Maar volgens mij is de situatie of het moment er soms gewoon niet naar om in ontwikkeling te blijven. Maar of dat dan ook meteen ook achteruitgang is? Is het niet zo dat stilstand soms ook een moment van bezinken is, zodat je daarna weer makkelijker kan ontwikkelen en verbeteren? Kijk maar naar de ontwikkeling van een kind, vaak krijgt een kind naar een week ziek zijn opeens een groeispurt. En wat te zeggen van Yvonne van Gennip die in 1988 na een griepperiode de Olympische Spelen begon en vervolgens 3 maal goud won.
Binnen de vereniging zitten we nu in een periode van ontwikkeling, iedereen is op dit moment vol in de groei. Zo is de kledingcommissie bezig met het uitreiken van de nieuwe clubkleding en het verder ontwikkelen van schaatspakken e.d. De jeugdcommissie heeft in december het jaarlijkse uitje naar Flevonice georganiseerd en zijn nu druk met de voorbereidingen voor de schaatsproeven van de jeugdschaatsers. Daarnaast is de wedstrijdcommissie bezig met de komende schaatswedstrijden in Heerenveen, Hoorn en de clubkampioenschappen op 6 maart a.s. Een andere belangrijke ontwikkeling binnen onze vereniging is om de overgang van het jeugdschaatsen en het wedstrijdrijden te verbeteren.
Van schaatsen naar skeeleren, fietsen en hardlopen.
Tja, en toen konden de schaatsen alweer in het vet… Alweer een seizoen voorbij, een schaatsseizoen waarin weer nieuwe (persoonlijke) records zijn gereden, nieuwe technieken zijn aangeleerd, de conditie is verhoogd en menige kilometer op natuurijs is gereden. Wat heb ik er weer van genoten, maar ik heb ook wel weer zin in de komende tijd waarin we weer volop gaan skeeleren, fietsen en hardlopen.In mijn vorige “vrouw met de hamer” had ik geschreven over de wedstrijden in Hoorn en de clubkampioenschappen. Twee bijzondere wedstrijden al zeg ik het zelf. Met name omdat er bij deze wedstrijden vooral rijders van de eigen club rijden en het dan altijd gezellig bijpraten is langs de baan. Iedereen probeert zo hard hij kan te rijden (dat doen ze natuurlijk altijd, maar bij deze wedstrijden lijkt het er wel op of men nog even extra zijn best doet) en de trainers, begeleiders en ouders proberen daar nog extra bij te helpen door te coachen, aan te moedigen en de juiste voeding. Wat een prachtig samenspel. Een wedstrijd is pas echt af als ook de randvoorwaarden van jury, tijdwaarneming, wedstrijdleider, starter etc aanwezig is. Iedereen zet zijn beste beentje voor en wat is het mooi om te zien wat een mooi samenspel het dan uiteindelijk wordt. Het blijft nog altijd genieten al zeg ik het zelf dat het zo een gezamenlijk gebeuren blijft dat schaatsen. Ook al is het misschien een sport dat onder de individuele sporten valt.
Lees meer: Van schaatsen naar skeeleren, fietsen en hardlopen.